Op de een of andere manier heb ik grote belangstelling voor de familie Larsson. Dat komt misschien omdat ik zo gek ben op Zweden. Ik zou er zo willen wonen. Daarnaast houd ik ook van mensen met een originele en creatieve geest. Vooral Karin Larsson is de fascinerende factor. Toen haar man Carl Larsson, kunstschilder, beroepshalve in een reuze dip zat omdat hij niet scoorde, zette zij hem aan tot het schilderen van hun gezinsleven,  zodat hij haar niet voor de voeten zou lopen. Dit werk werd plotseling wel gewaardeerd en men ontdekte door deze schilderijen, dat mevrouw
en meneer Larsson een wel heel aparte stijl van inrichten en ontwerpen hadden.
Zij zijn uiteindelijk de grondleggers geworden van het moderne wonen. 
Het eerste boek dat ik in mijn bezit kreeg was een uitgave van het
Victoria and Albert Museum in Londen, n.a.v. de tentoonstelling ter gelegenheid van het feit dat Stockholm culturele hoofdstad van Europa was (1998)
***


Dit is het raam in de eetkamer met het uitzicht, dat ik ter plekke in Sundborn heb gefotografeerd. Dit raam heb ik in 1999 gemaakt, nog helemaal niet bekend met computertechnieken. Inmiddels heb ik een veel mooier glas-in-lood klaar liggen en een nieuwe raampartij met echt glas er in. Maar het flessenglas op deze foto is ook wel erg leuk. ik verfde een stukje perspex met glasverf en draaide met een hol metalen buisje rondjes in de nog net natte glasverf. Vond ik toen wel erg inventief 
***  

De eettafel. Er zijn nog minstens vier stoelen in de maak. Dat schreef ik al in 1999 en ze zijn nog steeds in de maak. Iets verder inmiddels maar toch nog niet af. Ik wil de kleur ook veranderen. Wat minder oranje...
  ***

De trap met ernaast het origineel op de omslag van het boek.
de loper weven zag ik niet zitten. na lang piekeren kwam ik tot deze oplossing; en strook geknipt uit ecru ruwe zijde (had ik een restje van liggen) met stroken geverfd met zijdeen textielverf. helemaal mooi (vind ik)
*** 

        
Schaakdoos,  1e versie. Nu vind ik hem wat grof en wil hem graag nog eens maken.
Ik weet nu hoe het moet... 
*** 

cha.. cha.. cha.. wat zullen we eten.....

etenswaren gemaakt van fimo

boter, kaas en eieren en brood, gemaakt van fimo, niet gehinderd door enige kennis en techniek. Ik had nog nooit gehoord van Angie Scarr.
Ik ben er nog steeds tevreden over

aardappelen en groenten 
Ook nog mooi, maar de slablaadjes zouden wel wat dunner kunnen vind ik nu

zalm, blauw gekookte forel en gravad lax. Ik begrijp nu niet meer hoe ik het vel van de zalm er zo mooi dun omheen heb gekregen 

.
mootjes zalm nog eens vergroot. De nerfjes schilderde ik er gewoon op met parelmoerverf. Rechts de  met zalmmousse gevulde scholfilet en een schotel haring in mosterdsaus

spek, vlees en kippetje, alle zo uit de oven 

 ***

 
servies van fimo gemaakt volgens de millifiori techniek. Niet helemaal gelukt, maar toch het bewaren waard.

Ook dit servieswerk getuigt niet van grote fantasie, maar wordt ook bewaard. Altijd mooi voor achter in een kast

 Ja en dit serviesje is prachtig. ZiO fijn krijg ik het nooit weer. Mede doordat de samenstelling van de fimo is gewijzigd tot mijn grote verdriet. Ik vind het tegenwoordig veel te zacht. Dat mooie transparante porseleineffect krijg ik nooit meer voor elkaar. 
Klassieke fimo transparant door de pastamachine en dan vormen met behulp van bordjes, knopen, dievenvingers en heel veel geduld en voorzichtigheid. Bakken en met behulp van schuurpapier de randjes in vorm brengen. Nu nog bepennen met een motiefje. Durf ik haast niet, bang dat ik het verknoei. 
 
 ***

Plateelkachels
       .
 

Deze plateelkachels zijn gemaakt van fimoplakken (pastamachine), om een aantal kleine conservenblikjes gewikkeld. Daarna in de juiste tonen beschilderd.
Omdat ik lijm in de oven eng vond, heb ik de blikjes aan elkaar bevestigd met schilderstape. Verder veel zaag, frees en priegelwerk. Voor de haardopening komt nog een metalen afsluitklep. Het haardhout is van geblakerd zoethout, dat is ingesmeerd met lijm en bestrooid met as van wierook. Onder de zoethoutstapel zit een lampje met een bimetaaltje, zodat het flikkert. 
 *** 

Textiel 

...
Een detail van de sisalloper waar ik des avonds zo naarstig aan zat te borduren...

..en een detail van de rode loper die eigenlijk geweven moet worden, maar die geborduurd is. Een hele vakantie heb ik besteed aan het bestuderen van het motief door een loep en vervolgens een patroon maken. Ik borduur niet, maar mik op de gaatjes. Er moeten echt meters van dit spul komen, want het hele Larsson huis ligt ermee vol. Gelukkig heeft een vriendin me meters gemaakt toen ze op weg naar Australië tijd moest verdrijven. Ze vloog in de tijd dat alles nog redelijk onbekommerd was en scharen en naalden gewoon mee mochten (nog geen 10 jaar geleden dus)

op de eettafel ligt dit lopertje gemaakt door Kam-Ling, net zoals het kussentje op de stoel.
Van diverse fotootjes en schilderijen heb ik een patroon gemaakt
dat zij met veel succes heeft uitgevoerd.
Het is een ontwerp van Karin Larsson en stelt de Larssonfamilie-levensboom voor. 
  ***

Planten en bloemen

.....